Um þessar mundir dundar Þórunn Hrefna sér við að ritstýra bréfabók sem kemur út hjá Forlaginu á næsta ári og í byrjun þess sama árs útskrifast hún með mastersgráðu í ritstjórn og útgáfu frá Háskóla Íslands.
Síðasta bók sem hafði áhrif:
Ég varð voða ánægð og hissa þegar ég las Eat, Pray, Love eftir Elizabeth Gilbert um daginn. Ég hafði þessa bók grunaða um að vera sjálfshjálparbók fyrir kerlingar, en slíkar bækur hef ég ávallt sniðgengið af miklum hroka. En á dögunum gisti ég sumsé þar sem fátt var um fína drætti í bókaskápnum og las bókina fremur en að lesa ekkert. Í stuttu máli sagt hafði hún verulega jákvæð áhrif á mig. Ítalíukaflinn er dásamlegur (enda fjallar hann að stærstum hluta um mat) og öll bókin skrifuð af óvenjulegri hreinskilni og skemmtilegheitum. Það er alltaf svolítið gaman þegar fordómabúntið í manni raknar aðeins í sundur.
Kvikmynd sem snerti taug:
Holocaust-serían lamaði mig af skelfingu þegar ég stalst til þess að horfa á hana fimm ára gömul (fyrirgefðu amma). Síðan þá hef ég sótt í allar helfarar/þriðjaríkis/útrýmingabúðamyndir og margar hafa þær tilhneigingu til að gera meira en að snerta taug; þær beinlínis taka alla taugaenda, snúa upp á þá og lemja þá svo með sleggju. En áfram horfi ég þó.
Hver leikur aðalhlutverkið í ævisögunni?
Angelina Jolie. Og þar mun sko aldeilis reyna á leikhæfileika hennar. Hvort hún er bara sæt puntudúkka eða reiðubúin að leggja allt í sölurnar fyrir hlutverkið; t.d. að bæta á sig á sig 40 kílóum og þykjast vera mjög nærsýn.
Hvaða plötu á lesandi að setja á fóninn á meðan hann les þetta?
Enga. Hann á bara að einbeita sér að því að lesa þetta.
Minnistæður kennari:
Finnur N. Karlsson, íslenskukennari í Menntaskólanum á Egilsstöðum, sem kenndi mér að lesa ljóð, Helga Kress, sem kenndi mér að hugsa femínískt og Sigurður Pálsson, skáld með meiru, sem kenndi mér ýmislegt um nútímaleikritun en var fyrst og fremst bara svo ógeðslega skemmtilegur.
Hvaða lexíu lærðirðu síðast?
Blóð er þykkara en vatn.
Merkilegasti óuppgötvaði listamaðurinn?
Guðfinna vinkona mín er lunkinn vatnslitamálari og upprennandi kreppuhönnuður.
Hvar er draumurinn?
Hann hlýtur að vera aðeins til hliðar við veruleikann.
Ljósmyndari tekur portrett-mynd af þér - hvað væri hinn fullkomni bakgrunnur?
Ég vil standa í tvídjakka við arinhillu með brjóstmynd af Sigmund Freud.
Gott sparnaðarráð í kreppunni:
Nivea útvortis og núðlur innvortis.
Hver er eftirminnilegasta matarminningin?
Ég þoli ekki fugla, hvorki lífs né liðna. Einhverju sinni ákvað ég þó að reyna að þóknast föður mínum (sem er eins og meirihluti þjóðarinnar mikill rjúpnasnobbari) og smakka eitt svona illfygli. Ég gleymi seint viðbjóðslegu bragðinu og skelfingunni sem greip mig þegar ég tuggði lófafylli af höglum með þessum örfáu bitum sem upp í mig fóru.
Hver er merkilegasti maður sem þú hefur dottið í það með?
Ég er svo ljónheppin að áhöfnin á Rosanum drekkur í gegnum mig, þannig að sjaldan þarfnast ég drykkjufélaga úr raunheimum.
Hvað gerðirðu við peninginn sem frúin í Hamborg gaf þér?
Ég keypti mér sokkabuxur með semelíusteinum (þetta voru smáaurar sem hún gaf mér, bölvuð boran).
Hvaða tónlist hæfir tímunum?
Dúettinn Plató, úr Fóstbræðrum. Svo bara pönk (en það hæfir nú öllum tímum).
Myndirðu segja að þú værir öðruvísi en fólk er flest?
Ég borða hvorki hráan fisk né hrátt kjöt, ég fer hvorki í sundlaugar né syndi í sjó og ég geng aldrei á fjöll eða hleyp maraþon. Að öðru leyti er ég alveg eins og fólk er flest. |